kisah parkman dan saya

parkman: hai awak. lama tak nampak

saya: hai. saya pun lama tak nampak awak

parkman: apa laa awak ni, kejap kurus kejap berisi

saya: haaaa? abis skrg camne?

parkman: skrg dah ok. tak berisi

saya: aikk?? (suka2 hati je ngata orang-dalam hati)

* itu laa perbualan saya dgn parkman (diJalanDoraisamy) masa saya balik keje

saya tak kenal parkman (seperti mana saya tak kenal Alan dalam previous post)

tapi saya boleh senyum kat dia la kalau saya nampak dia kat mana2 selain JalanDoraisamy.

saya tak kenal parkman

tapi saya boleh berbalas2 'hai' dgn dia kalau terserempak kat JalanDoraisamy.

saya tak kenal parkman

tapi saya boleh minta tolong kat dia (agaknya laaa) kalau saya sorang2 dikejar sidia (previous post).

dan saya heran...

saya tak kenal parkman

tapi dia suka2 hati 'ngata' saya berisi

dan saya teringat parkman penah tanya saya "napa awak berisi sgt ni?" depan kawan2 dia yang juga saya tak kenal

mau je saya jawab..."baju kurung cotton ni suka bagi saya nampak berisi" tapi tak jadi sebab saya lebih suka senyum dan jawab dalam hati

(sebab saya rasa dia akan tanya soklan yang sama walaupun saya tak pakai baju kurung cotton dan time tu saya tau saya takde jawapan yang "munasabah" utk saya jawab)

heeeeee

dan saya rasa 'ok gak'

saya tak kenal parkman

tapi saya boleh 'gedebussshhh' dia (again..dalam hati jer)

macam buttercup 'gedebusshhh' smiley-woodie-spinninghead lalalalalala

.......walaupun sebenarnya parkman indirectly kata saya kurus (kan? kan? betulkan?) .......

hahahahhah lalalalalala